Harz, Germany week 2

Alweer op de helft van onze vakantie in Duitsland! Een gedachte die regelmatig door mijn hoofd is geschoten nu de tweede week begonnen is. Nog zoveel dingen die we willen doen en nog zoveel om te beleven, maar nog zo weinig tijd!



Dag 7
Gister hebben we besloten om naar het stadje Goslar te gaan, maar dit is 55 minuten rijden en er is veel te zien en te doen. Kortom, we moesten vroeg opstaan zodat we op tijd weg konden gaan! We ontbeten snel en we pakten onze spullen. Voor de zekerheid trok ik mijn wandelschoenen aan, lekker stevig en je weet maar nooit wat je tegen komt. Mijn camera tas hing ik om en snel pakte ik mijn mp3 en mijn vest. Het was vandaag prachtig weer, maar we wilden bij Goslar een mijn gaan bekijken en hier kan het erg koud zijn, dus een vest is wel nodig. We stapten in de auto en gingen op weg! De hele reis luisterde ik naar muziek en hierdoor ging de tijd ongelooflijk snel! Voordat ik het wist waren we op de parkeerplaats van de mijn.

We liepen het terrein op en ging naar het gebouw binnen. We zochten uit welke kaarten we moesten kopen en welke tour we wilden volgen. We hadden thuis al besloten dat we de tour met het treintje gingen doen, maar welke was dat? Al snel hadden we het uitgevogeld en liepen we naar de kassa, we kochten de kaartjes en werden naar een ruimte gestuurd. We moesten een charmante gele helm op zetten en daarna doorlopen naar een volgende ruimte. Hier moesten we wachten op de tour leiding. De ruimte was erg mooi en het werd vroeger gebruikt als kleed ruimte. Overal aan het plafond hing kleding van mijnwerkers vast gemaakt met touwtjes. Dit was zo gedaan, omdat niemand dan je spullen kon stelen.  De tour begon en we krijgen eerst binnen wat uitleg, maar al snel gingen we de buitenlucht in. Maar ook dit was van korte duur! Want op ons stond het treintje te wachten en dit was geen gewoon treintje... Het was een treintje waarmee de mijnwerkers vroeger de mijn in gingen, kortom klein, donker en oncomfortabel! Maar aan de andere kant was het ook erg lachen!

Het Gele Gevaarte...

 We werden opgesloten en toen begon het te rijden met veel geschud. Het gele gevaarte ging de mijn in en het werd erg donker, totdat het gele gevaarte ook weer tot stilstand kwam en we weer uit konden stappen. We liepen naar de oude liften en krijgen wat uitleg.
 In het begin snapte ik nog wel wat er  gezegd werd, maar mijn aandacht werd steeds meer op de mijn gericht en minder op de Duitse uitleg.
We liepen verder en kregen toen uitleg over hoe ze werkte in de mijn, onder welke omstandigheden en met welke machines ( die machines maken heel erg veel lawaai!). Toen bereikte we het gele gevaarte weer en gingen we weer terug naar boven. Eenmaal boven mochten we gaan waar we wilde en gingen we het museum nog even in. Hier was zoveel te zien echt ongelooflijk.



Na de mijn stapte we weer de auto in en gingen we echt de stad in! We zochten een parkeer plaats en terwijl mijn ouders betaalde pakte ik mijn spullen weer. Al snel kwamen we de eerste kerk tegen en deze was gewoon prachtig! Nadat ik aardig wat foto's had gemaakt en mijn vader de kerk was in geweest, gingen we op een terras een ijsje eten.



Om eerlijk te zijn was het geen ijsje, maar een gigantische beker ijs met karamel! Na hier lekker van genoten te hebben gingen we verder lopen door de stad en bekeken we allerlei winkeltjes en liepen we over een aantal pleintjes heen. Al snel kwamen we weer een kerkje tegen en dit keer ging ik zelf ook naar binnen, het was echt prachtig!


Toen we uit gekeken waren gingen we weer verder met onze wandeling door de stad, en met nog twee mooie ontdekkingen. Als eerste vonden we een oud stuk stadspoort, en het tweede was nog een kerk, ook deze was mooi en de schilderingen aan de binnenkant waren erg mooi, maar je moest betalen om foto's te mogen maken en dit vond ik het niet waard.

De stadspoort

De kerk


We besloten weer terug te gaan naar de auto, maar toen we terug liepen zag mijn vader iets aan het eind van een straatje en hier wilden we even bij gaan kijken. Het bleek de troon van een keizer te zijn achter glas. Het zag er erg majestueus uit! Aan onze rechter zijde stond het paleis van de keizer en deze was zo groot en gewoon zo ongelooflijk mooi! Mijn camera heeft hier overuren gemaakt! Je kon naar binnen maar we hebben besloten om dit niet te doen aangezien we eigenlijk naar huis wilde gaan! Toch zijn we er nog een tijdje gebleven om mooie foto's te maken van de beelden en van het gebouw zelf.



Toen we terug gingen naar de auto kwamen we er achter dat de Stabkirche hier niet zo ver vandaan was en besloten we er nog even snel heen te rijden. De Stabkirche is een grote houten kerk en het was best wel indrukwekkend van de binnenkant. Ook hier heb ik geen foto's gemaakt, omdat het er erg donker was en je geen flits mocht gebruiken!



Vandaag was een drukke dag en morgen gaan we even rustig aan doen en maken we een wandeling!

Dag 8
Vandaag werd het eindelijk echt warm weer! Maar helaas voelde mijn zusje zich niet zo lekker en konden we niet de wandeling lopen die we gepland hadden. Eerst heb ik erg lang in het zonnetje voor het huisje liggen bakken. Maar al snel werd ik rood in plaats van bruin, ondanks de zonnebrand. Toen ik binnen mijn zonnebril ging halen riep mijn moeder dat ik met mijn camera naar buiten moest komen dus ik besloot er naar toe te rennen met, natuurlijk, mijn camera bij de hand. Er bleek een hele mooie rups op ons huis te zitten en het leek alsof hij mee deed aan een rupsen marathon, want hij klom als een speer omhoog!


Toen we op de Brocken geweest waren, had ik een kaart gekocht om naar een vriendin te sturen, maar een postzegel hadden ze daar niet, dus vandaag ben ik naar de receptie gestapt en heb ik in mijn beste Duits gevraagd of ze postzegels hadden! I am very proud! En jawel, ze hadden postzegels!
Na dit kleine avontuur besloten we de wandeling die we al eerder liepen bij het park, nog een keer te lopen, maar dit keer zonder mijn camera mee te nemen. Immers had ik toch nog genoeg foto's van de vorige keer! In een flink tempo liepen we de wandeling en ondanks de steekvliegen was hij ook dit keer schitterend.
Een prachtig watertje aan het begin van de wandeling!
De wandeling werd even onderbroken om weer een ijsje te eten, dit maal geen grote beker, maar gewoon een hoorntje met twee bolletjes (Hazelnoot en Cappuccino). We verlengde de wandeling door naar de supermarkt te lopen, er moesten wat spullen ingekocht worden. Eenmaal thuis was het alweer etenstijd en kon de barbecue aan!

We hebben nu alvast besloten dat we morgen een flinke wandeling door het bos gaan maken en ook deze begint bij de Oderteich!

Dag 9
Het moest een keer gebeuren. Het gebeurt elk jaar en het was te mooi om waard te zijn dat het nog niet eerder gebeurd was. Jawel, we raakte vandaag verdwaald tijdens de wandeling.... Wat een 11,5 km lange wandeling had moeten zijn werd er een van 19,5 km.

We waren op weg naar het beginpunt toen we plotseling wegwerkzaamheden tegen kwamen. We konden hierdoor niet verder en in de Harz zijn maar weinig wegen, dus we konden niet naar het startpunt, maar ook hier was een parkeerplaats en na even zoeken kwamen we er achter dat je na een stukje lopen op de wandeling uit zou komen. Dit was ook zo maar de wandeling zou dan niet op deze parkeerplaats uitkomen! Al snel hadden we uitgevonden hoe we dan halverwege de wandeling een ander pad op moesten. We beginnen met de wandeling en zien prachtige vlinders. Op bijna elke bloem zat er een vlinder.

Een prachtige vlinder op een distel


En er waren zoveel mooie bloemen te zien! De natuur was hier echt prachtig, je kon er gewoon van genieten zonder veel andere mensen te zien.



Na een aantal kilometers kwam er een flinke klim, maar ook deze was prachtig.Het pad lag vol met kleine, maar ook grotere stenen. Echt lekker liep het niet, maar het maakte het wel een beetje spannend! Toen kwam de afdaling en na deze kwam de grote fout. Het pad dat wij op het kaartje zagen liep niet zoals wij dachten en een hele tijd kwamen we geen wegwijzers tegen. Op een gegeven moment dachten we zelfs dat het pad dood liep. Dit was niet zo, er was alleen gedurende lange tijd niks aan gedaan, waardoor de planten tot op mijn middel stonden. We werden bang dat we het hele eind weer terug moesten lopen omdat we geen wegwijzers meer hadden gezien, maar toen waren er plotseling weer wegwijzers en na even de kaart goed geïnspecteerd te hebben wisten we hoe we moesten lopen. Eerst 1,8 km naar een café lopen en daar zagen we het bordje dat ons naar het café stuurde waar wij geparkeerd stonden. Alleen was er een klein dingetje.... Het was nog 5,5 km... en dit was voornamelijk bergje op met een temperatuur van 34 graden en een te kort aan water en eten.



Eenmaal terug bij het café bestelde we een halve liter cola per persoon en die dronken we snel op! En op dat moment begonnen mijn voeten en kuiten nog meer pijn te doen. Maar onze dag was nog niet voorbij, we moesten nog boodschappen doen. In de winkel kwam ik bijna niet meer vooruit. Nu ik aan die wandeling denk gaan mijn voeten weer pijn doen. Thuis gingen we snel eten en daarna nam ik een lange douche.

Dag 10
Spierpijn. Het eerste wat ik opmerkte toen ik wakker werd. Mijn kuiten vonden geen enkele beweging prettig. Terwijl ik nog probeerde wakker te worden kwam mijn moeder de kamer in die ik met mijn zusje deelde. We gingen bijna ontbijten en zouden daarna lekker luieren! Iedereen had nog pijn in zijn benen en daarom zouden we morgen pas weer wat leuks gaan doen. Waarschijnlijk een stadje bezoeken. Nog half slappend ontbeet ik.

Het was lekker weer en dus ging ik buiten zitten genieten van het zonnetje terwijl ik even door mijn social media neusde. Hierna was het tijd om mijn mp3 even op shuffle te zetten en mijn ogen dicht te doen. Even nergens aan denken. Maar ook dit begon snel te vervelen, misschien toch even een stukje lezen? Nee... ook dit deed mij geen plezier, terwijl ik normaal zo van lezen houd.

Dan maar even met zijn alle boodschappen doen, we moeten immers toch iets eten vandaag. Voor vandaag werd het zelf gemaakte pizza! En toen bedacht ik het, ik wilde iets gaan bakken! Dit had ik al een tijdje niet meer gedaan, omdat ik er simpelweg geen tijd voor had. En nu? Tijd zat! Een heel schap vol met dingen die ik kan bakken, en wat moet ik kiezen? Ik heb geen bakvorm, de helft valt al af! Ik ga cupcakes maken, tenminste dat dacht ik, totdat ik de benodigdheden las en van de helft niet wist wat het was...  Toen zag ik het staan, iets wat ik al heel lang wilde maken. Chocolade Lava Taartjes! Hier hoefde ik alleen maar melk aan toe te voegen! Dol gelukkig liep ik naar mijn moeder. Ik had iets te doen en vandaag werd toch niet zo saai als ik dacht.

eenmaal thuis ging ik direct aan de slag. Ik pakte het pak en las wat ik moest doen. Gelukkig was de beschrijving erg makkelijk geschreven en was mijn Duits goed genoeg om dit te lezen!



De oven voorverwarmen op 200 graden Celsius, dat is niet zo moeilijk. Daarna de bakjes op de ovenplaat zetten en invetten, ook goed te doen.


En toen moest ik het anders gaan doen dan de beschrijving zei... Zoals jullie weten ging dit gister fout bij de wandeling, maar hier kan het toch niet fout gaan?! De mix deed ik in een grote kom en de melk schonk ik er voorzichtig bij. En nu met de garde alles mengen in plaats van met een mixer. Dit gaat wat langer duren dan op het pak staat, de helft van de mix wil maar niet mengen met de melk. Maar na een tijdje is het eindelijk een mooi glad mengsel!


De vormpjes vullen veroorzaakte een kliederboel! Het mengsel was niet erg stevig waardoor het van de lepel bleef druipen. Uiteindelijk zat alles onder...


De oven in en 13 minuten wachten. Wat kunnen 13 minuten lang duren!


De 13 minuten zijn om en ze mogen er uit!


Nu vijf minuten laten afkoelen en weer wachten... Hierna mag ik ze uit de bakjes halen en mooi op een bordje neer zetten.


En eten maar!



Dag 11
Vanochtend wisten we tijdens het ontbijt nog niet wat we wilden doen. We besloten na het ontbijt om naar het grootste stuwmeer van Duitsland te gaan en hierna zouden we naar naar Blankenburg gaan. Een flink stuk rijden later waren we bij het stuwmeer en liepen we een pad op, wat waarschijnlijk bij het stuwmeer uit zou komen. Niet dus... We moesten weer terug en het bleek dat je een tunnel door moest! Door de tunnel kwam je op de stuwwal en vanaf hier was het uitzicht prachtig!

Het prachtige uitzicht!

Het was vandaag prachtig weer, maar boven de bergen zagen we grote donkere wolken ontstaan en misschien moesten we dat nog even in de gaten houden. Bij de parkeerplaats zagen we een folder van een dierenpark in de buurt en besloten we daar naar toe te gaan in plaats van naar Blankenburg. Het was een klein half uurtje rijden tot we een grote parkeerplaats opreden. Behalve het dierenpark was er nog veel meer te doen bleek uit de borden.

We gingen het dierenpark binnen en liepen er wat rond. Het was niet gigantisch, ze hadden wat herten, roofvogels, wolven, beren, wasberen en nog veel meer! Af en toe hingen er wat hertengeweien aan een muurtje en dat was het dan ook wel. Klein, maar wel erg leuk!



We hoorden flink wat gerommel in de bergen en dachten dat het een goed idee zou zijn als we maar terug zouden gaan naar het huisje. Terwijl mijn moeder en zusje nog even de toiletten opzochten, liepen mijn vader en ik naar een uitkijkpunt een klein stukje verderop. We moesten een beetje klimmen maar kregen een prachtig uitzicht.

Mooie rotspartij!
Het gerommel werd echt onweer en we besloten snel nog even wat te kopen in het winkeltje en dan weer naar huis te gaan. Onderweg naar huis kun je wel zeggen dat het niet droog bleef! Er was een moment dat we de auto even aan de kant hadden gezet, omdat we echt niks meer zagen, zo hard regende het. Het eten wordt nu gemaakt en morgen gaan we vast weer op pad!

Dag 12
Vandaag zouden we toch echt naar Blankenburg gaan, tenminste totdat bleek dat mijn zusje zich niet zo lekker voelde. Hmmm... weer een dagje thuis blijven?! Nee hoor! Mijn vader en ik zijn samen naar een valkerij geweest! We delen samen een soort van liefde voor roofvogels, dus dit was erg leuk om samen te bekijken. Het was geen groot park, maar de vogels waren prachtig en tijdens de show zagen we een aantal van deze geweldige dieren in actie. Ik deed mijn best om de vogels zo goed mogelijk op de foto te zetten. Hier volgen een paar foto's:

Dit is echt mijn favoriet! Die snavel is echt indrukwekkend!


De Siberische Oehoe 
Theo 'de eigenwijze uil'



In actie!
Dag 13
Onze laatste dag, vanavond inpakken en morgen vroeg weer vertrekken naar huis. Wat zijn die twee weken toch snel gegaan. Maar het is nog niet voorbij, want vandaag beleefde we nog een laatste avontuur!

We werden iets later wakker dan de bedoeling was, maar we gingen nog even een wandeling maken. 6,9 km zou het zijn. We begonnen de wandeling maar al snel trok ik het niet meer. Dit heeft te maken met het feit dat aan het eind van het schooljaar mijn gezondheid opeens minder werd en mijn conditie erg slecht werd. Gelukkig ging het voor de vakantie weer goed, maar vandaag had ik een slechte dag. We besloten terug te gaan.

De wandeling was op de heen weg op zich wel mooi, alleen was het erg warm! En nu op de terugweg sloeg alles om en je kunt het wel raden.... Het begon te gieten! Gelukkig hadden we poncho's bij ons en waren we voorbereid. Het was echt verschrikkelijk, maar er moest even een poncho familie selfie gemaakt worden. Wat ooit mooie wandelpaadjes waren, waren nu modderstromen.

We kwamen onderweg veel kikkertjes tegen en natuurlijk mest ik er weer even een vasthouden... tot hij weg sprong. Ons idee om na de wandeling ijs te gaan eten ging ook niet door, maar gelukkig zitten we nu thuis en schrijf ik dit. Vanavond ga ik alvast mijn spullen inpakken en dan is het alweer voorbij!

Hier volgt een foto van een poncho spook... Ik ga hier spijt van krijgen...



Reacties

  1. Alweer: wat een leuke foto's!! Die vogels zijn prachtig en die laatste foto maakt het helemaal af ;) Echt een hele leuke post weer Kirs xxx

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts